شما اگر وارد منزلي شديد كه مي‏دانيد اين خانه نه صاحبي دارد و نه حسابي، نه دوربيني در كار است و نه كنترلي، هيچ دليلي براي نظم و دقّت و انضباط در كارهاي شما نيست. در خانه رها، ما هم رها هستيم وهرچه ريخت و پاش نكنيم ونفس خود را كنترل كنيم ضرر كرده‏ايم، ولي اگر بدانيم كه اين خانه صاحب و حسابي دارد و تمام رفتار ما زير نظر اوست، به گونه‏اي ديگر زندگي خواهيم كرد. اگر ايمان بياوريم كه اين هستي، صاحبي دارد به نام خداي حكيم و حسابي در كار است به نام معاد و براي تمام افكار و رفتار و گفتار ما پاداش يا كيفري هست، ما نيز حساب كار خود را مي‏كنيم و خواسته‏هاي نفس سركش خود را مهار مي‏كنيم. كارهايي را كه صاحب خانه نمي‏پسندد، انجام نمي‏دهيم، زيرا مي‏دانيم به حساب تمام كارهاي خير يا شرّ ما رسيدگي مي‏شود و خداوند در كمين ماست