در قرآن مي‏خوانيم: «ما أصابك مِن حَسنةٍ فَمِن اللّه و ما أصابك مِن سَيِّئة فَمِن نَفسك» (27) هر خوبي به تو رسد از خداوند است ولي هر بدي كه به تو رسد از نفس خودت مي‏باشد.

كره زمين كه به دور خود و خورشيد مي‏گردد و همواره بخشي از آن روشن و بخشي ديگر تاريك است، هر كجاي آن روشن باشد از خورشيد است و هر كجاي آن تاريك باشد، از خود زمين است.

خداوند انگور را آفريد، ولي بشر از آن شراب مي‏سازد كه مايه بروز هزاران حادثه و بيماري است.

خداوند به انسان قدرت داد، ولي عدّه‏اي با سوء استفاده از اين قدرت، به محرومان ضربه مي‏زنند.

خداوند به انسان عقل داد، ولي عدّه‏اي از اين عقل سوء استفاده كرده و به دنبال مكر و حيله براي مردم هستند.

پس آنچه از سوي خداوند است، نيكوست و بدي‏ها از خود ما سرچشمه مي‏گيرد.