بر حسب روايات و احاديث شريفه، وقتى حضرت صاحب الامر (ع) ظاهر مى‏شوند، نخست سيصد و سيزده نفر از خواص اصحاب آن حضرت در مكه معظمه حاضر به خدمتش مى‏گردند و وقتى عدة اصحاب و اجتماع كنندگان به ده هزار نفر رسيد از مكه خارج مى‏شوند.(1)

و اما غلبة آن حضرت و حكومت جهانى اسلام، ممكن است بطور اعجاز و خرق عادت انجام يابد و ممكن است با فراهم شدن اسباب و علل ظاهرى باشد و ممكن است به هر دو نوع واقع شود، چنانكه پيشرفت و غلبة پيغمبر اكرم (ص) و قواى اسلام به هردو نوع بود.

اما بطور اعجاز و خرق عادت، محتاج به توضيح نيست كه حصول چنين غلبة مطلق براى آن حضرت، به خواست خداوند، امرى است ممكن و معقول، و با وعده‏هاى صريح و بشارتهاى حتمى كه در قرآن مجيد و احاديث متواتر داده شده، بدون شبهه حاصل خواهد شد، و خداوند به مصداق آية: «كم من فئةٍ قليلةٍ غلبت فئةً كثيرةً باذن الله»(2) [چه بسيارند گروه اندكى كه به اذن خداوند، بر گروه بسيارى چيرگى مى‏يابند.[

آن حضرت، اصحابش و عموم بندگان شايسته خدا را بر تمام ملل، غالب و حاكم و وارث و مالك ارض قرار مى‏دهد.

و از لحاظ اسباب و علل ظاهرى هم اگر موضوع را برررسى كنيم، حصول چنين فتح و غلبه و تشكيل آن حكومت الهى ممكن و عملى خواهد بود زيرا آن حضرت در موقعى ظهور مى‏كند كه اوضاع و احوال اجتماعى، اخلاقى و سياسى كاملًا مساعد باشد.

امامت و مهدويت ج 3- پاسخ ده پرسش، آيةالله لطف الله صافى گلپايگانى

پى‏نوشت‏

(1) رجوع شود به منتخب الاثر، ب 5، ف 7، ص 475 و 674

 (2) بقره، آية 942