اميرالمؤمنين (ع)، فوايد ياد مرگ را امور ذيل شمرده‏اند: 

 1. ياد مرگ سبب بازداشتن انسان از بيهودگى و بازى‏هاى دنيوى مى‏شود: «به خدا سوگند، ياد مرگ مرا از هزل و بيهودگى منع مى‏كند».(1

2. انديشه مرگ مانع انجام دادن كارهاى زشت و ناروا است: «هان [مرگ‏] بر هم زننده لذت‏ها، تيره كننده شهوت‏ها، و برنده آرزوها را به ياد آريد، آن‏گاه كه به كارهاى زشت شتاب مى‏آريد».(2

3. ياد مرگ موجب انجام دادن اعمال و كردار نيك مى‏شود: «آن كه مرگ را چشم داشت، در كارهاى نيك پاى پيش گذاشت»(3

 4. تذكر مرگ سبب بى‏رغبتى و كم‏خشنودى در دنيا مى‏شود: «آن كه مرگ را بسيار ياد كند، از دنيا به اندك خشنود شود».(4

 5. انديشه مرگ و تفكر در مردگان پيشين باعث عبرت‏آموزى است: «پنداشتند كه جاى مردگان تهى است حال آن كه سخت مايه عبرت‏اند [مردگان‏شان‏] مايه پند باشند، بهتر است تا وسيله فخر و بزرگوارى».(5

پى‏نوشت‏:

(1) نهج البلاغه، خطبه 84، ص 66.

(2) همان، خطبه 99، ص 92.

(3) همان، كلمات قصار 31، ص 364.

(4) همان، كلمات قصار 349، ص 423.

(5) همان، خطبه 221، ص 252.